Question : quel carburant notre moteur est il prévu ?

Dzień dobry! Dzień dobry! To pierwsza z serii filmów, które będą tłumaczeniem mojej działalności w dzisiejszym czasie. Filmów, które będą dosyć rzadkie. Jak widzieliście, teraz jest ich trochę mniej, bo jestem bardzo zaangażowany w działalność, którą prowadzę. Powiem Wam więcej o tym za chwilę, kiedy to zakończy się.

No i w sumie jest lato, więc dajemy sobie trochę rytmu wakacji, ale nie bądźcie zaskoczeni, lista jest bardzo długa na tematy, które chcę jeszcze porozmawiać, więc filmy kontynuują się od pudełka.

Więc pierwsza z serii, którą nazwałem, jeśli pytamy dobre pytania i jeśli akceptujemy konkluzje, Ponieważ często zdajemy sobie sprawę, że są to dwie bardzo różne rzeczy. Zaczynamy od pytań.

Najpierw trzeba znaleźć pytania, które trzeba odpowiedzieć szczerze. A następnie, przede wszystkim, trzeba zrozumieć konkluzje. Jesteśmy bardzo daleko od ideologii. Jesteśmy naprawdę w demonstracji, w pustej demonstracji sztucznej.

Pytamy pytania. Obserwujemy. Robimy teorie. Walidujemy. A następnie zrozumiemy konkluzje, do których przybyliśmy. Pierwsza pytania, po co nasz silnik jest przygotowany? Nasz silnik to jest trochę jak obraz, to jest nasz organizm.

Będziemy porozmawiać po raz pierwszy o jednolitej alimentacji. Najpierw zajmiemy się jednolitej alimentacją, a potem obejrzymy inne aspekty życia człowieka. To będzie dość długa seria. Więc dla jakiego gazu jest przygotowany nasz silnik, nasz organizm?

W związku z tym, chcę zaznaczyć, że zdjęcie, które używam do porównania motora z organizmem, nie jest całkowicie sprawiedliwe, ponieważ tym bardziej, że motor się zmienia z użyciem, tym bardziej organizm się poprawia z odpowiednim użyciem organizmu.

Funkcje organizmu się poprawiają z odpowiednim użyciem organizmu. Zwróćcie uwagę na analogie. To jest raczej wskazówka. Motor, organizm, ale jest ograniczony. Więc, dla jakich gazów jest przygotowany nasz motor? To, co jest interesujące, to to, że bądźmy skupieni na akcji nowych w nauce, wiemy, że dzięki nowymi naukowcami na naszym kodzie genetycznym i DNA, że wszystkie funkcje w naszym ciele, wszystkie organy, wszystkie enzymy,

wszystko co tworzy nasz ciele, nic nie wychodzi z programowania przez ADN. Wszystko znajduje się wewnątrz ADN. A co to jest ADN? To jest dość trudne do wyrażenia. To nawet zdziwiające, jeśli chodzi o liczby.

Mam nadzieję, że podzielicie się moimi zdziwieniami. ADN to dwie ściany helikwidalne, czyli w formie eliksów. W formie eliksów, jak eliks, który skręca się na górę. Mam nadzieję, że zobaczycie ten ruch.

Ale możecie patrzeć na ADN na motocyklu w internecie lub w jakichkolwiek książkach, które traktują trochę genetyki i zobaczycie te dwie eliksy, które się połączą. To jest całkiem piękne.

Więc te elisy są złożone z gien kołdą. I te gieny, ta sekwencja gien, pozwala wytłumaczyć wszystkie organy, wszystkie funkcje, wszystkie enzymy, absolutnie wszystko, co działa w naszym organizmie.

Więc, co jest już interesujące do zrealizowania, i to jest to, co mnie naprawdę zaskoczyło, To znaczy, że ta ściana, dla człowieka, dla rodziny prymatów, ma 173 centymetry długości.

Trzeba zrealizować, że w każdym z naszych celów jest mały filament 173 centymetrów długości. 173 centymetrów to 1,73 metra. To jest ok. moja wysokość. Jest to filament 1,73 metra, który jest odkręcony na siebie.

To całkiem zdziwiające. A przede wszystkim, że ten filament jest złożony z dwoma częściami, które są złożone w sposób helikwidalny. I te dwa części, możemy je porównywać.

Możemy je porównywać i to jest bardzo, bardzo interesujące, Ponieważ w ten sposób możemy porównywać DNA różnych zwierząt żywotych, porównywać je, zobaczyć różnice i znaczenia. I to może nam pozwoli na przysięgę na tę kwestię, ponieważ cała nasza funkcja, cały nasz organizm jest programowany przez nasze DNA.

Jeśli znajdziemy zwierzę żywą, która dzieli większość lub całość naszej DNA, to możemy to obserwować. Możemy powiedzieć sobie, że są wszystkie szanse, że funkcjonujemy tak samo.

To jest to, co zrobimy. To jest to, co zrobiliśmy. Zazwyczaj uważaliśmy, że człowiek jest częścią rodziny primatów. Więc powiedzieliśmy sobie, że będziemy szukać w rodzinie primatów żeby znaleźć jakiś indywiduł reprezentującą wiele podobieństw.

Rodzina primatów jest bardzo, bardzo, bardzo interesująca. Najstarszy wspólny ojciec, najstarszy wspólny ojciec dla wszystkich primatów ma 16 milionów lat. Ma 16 milionów lat.

I od tamtej pory, ma 16 milionów lat, jedna rodzina się rozpoczęła od drugiej. To rodzina, która dała życie, Znajdujemy się w okolicach północnej Indonezji. Zostaliśmy oddzielni przez około 16 milionów lat. Rodzina chimpanzów i bonobów, która odbyła miejsce dla chimpanzów i bonobów, sami się oddzielali, jest pojawiła się około 3-4 miliony lat temu.

A linia człowieka zniknęła około 2 miliony lat temu. Więc nasi najbliżsi rodzice nie są parizorątami, w przeciwieństwie do tego co często mówimy i powtarzamy, to są raczej bonobos i szimpanzy.

Więc to jest z ADN Bonobo i chimpanzee, które będziemy musieli pracować. I więc eksperyment został wykonany. Wzięliśmy pół ADN chimpanzee, wzięliśmy pół ADN człowieka, włożyliśmy je w porównanie i zobaczyliśmy, czy mogłoby się zająć, To co nazywamy aperażą, to są asociacje gene 1 na 1.

Jeśli jest aperaż na całej długości kainy ADN, to jest dokładna silnictwo i odbudujemy główne ADN. Inaczej będziemy mierzyć różnice aperażu. A więc jakie są? Pamiętacie, że wspomniałem, że ta fajna kaina ADN Było to 173 centymetry długości. 173 centymetry długości.

Różnica między ADN-ami ptaków i ludźmi to 11 milimetrów na 173 centymetry. 11 milimetrów to 1,1 centymetry na 173 centymetry. Więc to jest ok. 1 na 160.

To było to, co mi pozwoliło powiedzieć, że jest więcej niż 99,4 % podobności pomiędzy DNA człowieka i DNA ptaków. Zresztą, jeśli porównujemy, enzymy digestywne np.

ptaków i ludzi są dokładnie te same. nie ma jednego żywiołka, który różni się pomiędzy ptakami i ludźmi. To jednak bardzo, bardzo, bardzo, bardzo ciekawe. Mamy tu zwierzęta, które dzielą większość swoich funkcji żywiołowych.

Większość, większość, jest w stanie to powiedzieć, ponieważ to 99,4%, a nawet 99,5%. Nie będziemy dyskutować, muszę znowu zrobić kalkulacje. Mamy tu zwierzątę, która dzieli się wieloma częściami naszej ADN, i gdy ją bardziej zajmujemy, to wystarczy, że zainteresujemy się nią trochę.

Możecie znaleźć się i znaleźć swoje doświadczenia. Dzielą się bardzo wiele podobieństw na poziomie funkcjonowania społecznego, funkcjonowania psychicznego, z ludźmi. Możemy więc powiedzieć, że będziemy obserwować to zwierzę, i spróbujemy zdobyć pewne konkluzje.

Obserwować te szimpanze w swoim okresie naturalnym i być może zadać sobie pytania jest o wiele bardziej interesujące, gdy zauważymy, że silnik człowieka, jeśli pytamy się o to, to możemy to zrobić, ponieważ silnik, organizm człowieka funkcjonuje coraz mniej lepiej.

Widzimy, że pojawiają się wiele zjawisk nazywanych cywilizacją. Organizm człowieka nie działa w swoim najlepszym stanowisku. Możemy powiedzieć, że to ewidencja. Myślę, że nie warto ją pokazać, gdyż widzimy te wszystkie choroby, które są bezpośrednio w dziewczynach.

Możemy więc obserwować różnice i zadać sobie pytanie, czy są różnice i gdzie są? Czy człowiek się poradził z tymi różnicami? Czy poradzenie było potrzebne? Czy było to realizowane?

Czy jest to kompletne? To są pytania, które możemy się zadać. Zaczynamy od tego. Jaki jest reżim chimpanzów w naturze? Reżim jest w większości składany z fruktów, z fruktów słodkich, z fruktów żółtych, z fruktów grzybowych, wszystkich fruktów znajdujących się w lesie.

Jest w większości składany z ołowia. Zobaczymy, że w ciągu jednej tygodnii szimpanze skorzystają z około 200 do 300 różnych różnego rodzaju wilgoć. Większość z nich to warzywa, warzywa czerwone, formy epigrowe planty.

Są one tylko w czasach, kiedy jest ich bardzo mało. I na podstawie codziennej, insekty, owoce małych zwierząt, a nawet małe ptaszki, małe ptaszki. To jest podstawa codzienna.

Część insek reprezentuje około 5-10 % maksymum kalorii, ale jest to podstawa codzienna. Następnie informujemy o tym, że krzyżowcy zorganizowują szaleńce. Szaleńce mają inne rodzaje krzyżowców, często inny rodzaj psa.

Szaleńcy je szaleją i je jedzą. To całkiem ciekawe i śmieszne. Szaleńce odbywają się tylko około 2 miesięcy na rok, To nie jest czas, w którym jest mniej fruktów.

To nie jest czas, w którym jest mniej warzyw. Nie wyjaśniamy sobie tego. A więc, żeby dać Wam pojęcie, jaka jest konsumpcja mięsa, ponieważ czuję, że to będzie punkt oświetlenia.

To jest zawsze tak samo. A więc, żeby dać Wam pojęcie, to jest około, w ciągu tego czasu, 2 miesiące, konsumpcja około 60 g mięsa przez dorosłych w ciągu 2 miesiąca.

Zobaczcie, to w ogóle wynosi około 3 kg na rok, ponieważ w końcu to będzie przede wszystkim konsumpcja insek, owoców i małych mamifermów, które są bardziej oportunistyczne niż inny sposób. Więc to jest ciekawe.

To jest ciekawe, ponieważ, powiedzmy, że większość planety w dzisiejszym czasie nie konsumuje fruktów, w każdym razie nie w swoim naturalnym formie, nie konsumuje zielonych drzew, w każdym razie nie w swoim naturalnym formie i nie konsumuje insek.

To jest całkiem intrygujące. Zrobię jeszcze jedno, żeby zaprowadzić uwagę na całe środowisko krwawogórskie. Bo ta analogia pomiędzy ADN-ami ludźmi i ADN-ami krzywdziowców jest używana na wolność przez największych liderów ruchów krwawogórskich.

Co jest bardzo, bardzo zabawne, to że jest używana i jest wykorzystywana prawdopodobnie przez każdego z nas, w jakiejkolwiek wiosce lub obowiązku. Używana jest przez weganów.

Używana jest przez weganów, które pokazują, że chimpanzee konsumuje w dużej majorzocie kawę i fruty. Tak, ale... Kiedy powiemy im, że konsumują insekty i jaja. Tak, ale to jest mało.

To jest mało. A więc, jest to w minimum ilości, 5-10 % dla mnie to już nie jest minimum. Następnie, w terenie nutrymentów, czy obecność nutrymentów w mikro ilości w organizmie, czy jej nieistotność, jest tak niedostępna jak to?

Czy to dlatego, że wniosek jest niski, że trzeba go niedostępnić? Ja osobiście nie wierzę. Nie wierzę, absolutnie nie wierzę. Moja eksperymenta ostatnia, nawet mocno mnie spodziewa, że to nie jest tak.

Więc to jest już mała wskazówka w kierunek węgierskich, którzy mówią mi, że w końcu używamy analogii z ptakami, żeby pokazać, że człowiek jest porównany do reżimu ptaków i fruktów. No nie. Jeśli używamy analogii, to nie. Trzeba dodać trochę produktów zwierząt w formie insektów, w bardzo prostej formie aminowanych akidów, i w formie owowek i małych rączników.

Zresztą to bardzo ciekawe, ponieważ w tych produktach zwierząt, co będziemy znaleźć? Będziemy znaleźli aminowanych akidów w formie wolnej i wolne akidy grasowe w formie wolnej, z pierwszej jakości.

Będziemy miały następny film na temat aminowanych akidów i grasowych akidów w formie wolnej, żeby Wam wyjaśnić różnicę. Więc zrozumiecie lepiej, co to oznacza. To jest ciekawe.

W ten sam sposób, środki krwawieżowe, powiedzmy, pro-krwawieżowe, bo są tam te, które są pro-krwawieżowe, używają analogii z chimpanzeem, żeby powiedzieć, że chimpanze, organizuje wielkie poszukiwania, więc ma kąty krwawieżowe.

To też jest absolutnie nieprawda. Konsumowanie krwawieża w chimpanzee jest bardzo mało. Ostatni rodzic, który jest bardzo blisko, to Bonobo, nie organizuje ucieczki, tak jak krzyżowcy.

On się spokojnie spowoduje różnego rodzaju drzewa, fruktów, insektów, owoców. Czasem widzi mały rącznik, który pójdzie w tę stronę, albo mały reptil. Ale tu też jesteśmy w domenie oportuizmu.

Zwróćmy uwagę na to, że zazwyczaj, bardzo rzadko, bardzo epizodycznie, w zależności od sezonu, jest trochę mięsa. W chimpanzee i w Bonobo prawie nie ma. Widzimy więc, że jedzenie ludzkie jest różnicą.

globalnie z tego względu. Więc pytanie, które możemy się teraz zapytać legitymnie. Adaptacja do naszej nowej jedzenia, która, przypominam Wam, dla tych, którzy zapomnieli, bo już za długo nie jedzą, jest głównie gotowa, z produktami, które chimpanzee nie konsumują i które nie konsumowaliśmy w pewnych czasach, jak węgiel, czy produkty leczne.

Zwróćmy się do tego. Czy odpowiednia adaptacja była potrzebna? Pierwsza pytanie. Druga pytanie. Czy odpowiednia adaptacja została wykonana? Trzecia pytanie. Czy odpowiednia adaptacja do nowych jedzeniów została wykonana?

Czy ona jest totalna? Na podstawie tych trzech pytań możemy wyjaśnić nasze obecne jedzenie. Więc, jeśli zrobimy mały krok w czasie... Mówiłem, że nasze ADN odpowiada na to, że chimpanzee mają 99,4 % ADN i więc linia człowieka wyróżniła się od linii chimpanzów mniej więcej 2 mln lat temu, ale pomiędzy okresem mniej więcej 2 mln lat i mniej więcej 10.000 lat, której spotkaliśmy, co nazywa się rewolucją neolityczną, nie było prawie żadnych zmian.

Więc nasze przyzwyczajenia jadalne były te same od chimpanzów pomiędzy mniej więcej 2 mln lat i mniej więcej 10.000 lat temu. Od mniej niż 10 tysięcy lat, co widzieliśmy? Przybycie kuchni w sposób bardzo bardziej systematyczny.

Wyglądałoby, że kuchnia pojawiła się może mniej niż 200 tysięcy lat temu, ale to było naprawdę w sposób bardzo sporadyczny, bardzo okazjonalny. Nie możemy mówić o normalnej użyciu kuchni. Ustawiamy regularną użytkowość kuchni do mniej niż 10.000 lat. Rewolucja inuitów.

Kultura agrarna pojawia się również w tym momencie. Więc wprowadzenie nowych wariantów i wyborów. Zwłaszcza węgla. Używanie węgla. Widzimy również pojawienie miękkich produktów, konsumpcji i transformacji miękkich produktów przez ludzi.

A więc to jest od mniej niż 10 milionów lat, od rewolucji nieoitycznej, że złożyliśmy wielki przeszkód, w którym jadowanie ludzkie różni się ogromnie od jadowania prymatów, które są związane z tą samą rodziną jak on. Więc jeśli od razu porównujemy, 2 miliony lat, a nawet dużo więcej, bo nasza programacja, nasza DNA ma 16 milionów lat.

ale wracamy do 2 milionów lat. 10 milionów lat w porównaniu do 2 milionów lat, to jest porównanie 1 do 200, więc to jest 0,5%. 0,5 % to jest około, żeby zrobić analogię, na 1 godzinę czasu, no i przez 59 minut, 42, 3 sekundy, Nie zrobiłem dokładnego kalkulowania.

Mieliśmy pewnego rodzaju jedzenie. A potem, w ciągu ostatnich 17 sekund, mieliśmy inny rodzaj jedzenia. Chciałem Wam po prostu dać skalę. I więc, aby wspomóc legitymność pytania, czy taka adaptacja była potrzebna?

Czy taka adaptacja była realizowana? I czy ona jest kompletna, jeśli ją zrealizowałaś? Myślę, że zauważyliście, że jest to kwestia kluczowa. Jest to kwestia kluczowa, a przede wszystkim, która pozwala nam wyjść z dzisiejszej orniarki, która jest to zawsze zadawanie pytania, jakie jedzenia jedziesz, aby być w dobrej zdrowości.

Więc przechodzimy przez analizę, przez analityczną drogę, która jest bardzo ograniczona. I pytamy pytanie dietetycznym, które są analizą, ale analizą, która jest reflektorem naszych dzisiejszych wiedzy i reflektuje tylko niewielką część rzeczywistości naszego organizmu. Więc przeszliśmy od tego pytania, jakie jedzenie można zjeść, żeby być w dobrej zdrowości, do pytania, które wydaje mi się znacznie bardziej prawdziwe, a to, jakiego rodzaju jedzenia jesteśmy

adaptowani genetycznie. Jaki jest kadr, w którym jesteśmy genetycznie zaprogramowani do ewolucji? Kiedy mamy definiowany ten kadr, to w tym momencie możemy zostawić analizę. Mamy definiowany ten kadr i pozwalamy sobie w tym kadru iść w wolność.

Ale trzeba definiować kadr, żeby nie trafić w orniry. To są pytania, które mnie bardzo interesują i one będą tematem następnego filmu. Tak, robię dla was film o północy i północy.

Wiem też, jak zająć się suspensem. Widzicie, więc nauczę się poradzić z kamerą. Więc to będzie temat następnego filmu. Nie mogę tylko zachęcać was, by zostać na bieżąco. Możecie też zasubskrybować kanał, żeby być na bieżąco i być na bieżąco w naszych filmach.

Następna filmik będzie o tych kwestiach. Będziemy też rozmawiać o dietetyce. Będziemy poradzić sobie z dietetyką. I będziemy eksplorować te trzy małe kwestie. Do zobaczenia wkrótce, życzę Wam wspaniałego dnia, dziękuję za komentarze, reakcje, e-maili, kursy, pytania. Dziękuję bardzo, one mnie bardzo niszczą.

Życzę Wam bardzo pięknego dnia i do zobaczenia wkrótce. Trzymajcie się z filmami, życzę Wam nowości. Ta nowe aleje, aleje, ta nowe aleje Napisy stworzone przez społeczność Amara.org